Spory sądowe w zależności od ich przedmiotu mogę toczyć się w postępowaniu cywilnym, karnym albo sądowoadministracyjnym. Niniejsza zakładka poświęcona jest jednak wyłącznie postępowaniu w sporach o charakterze cywilnym. Źródła sporów cywilnych są liczne, jednakże w praktyce najczęstszymi podstawami roszczeń cywilnych są umowy (odpowiedzialność kontraktowa), czyny niedozwolone (dające podstawę do żądania odszkodowania lub zadośćuczynienia za szkodę albo krzywdę wyrządzoną poszkodowanemu, jak np. w wyniku wypadku komunikacyjnego, błędu lekarskiego czy naruszenia dóbr osobistych) oraz bezpodstawne wzbogacenie (dokonanie nienależnej zapłaty, np. dłużnik zapłacił dług pomimo, że umowa łącząca go z wierzycielem była nieważna). Poniżej przedstawione zostały najczęściej spotykane w praktyce sytuacje, które wymagają podjęcia profesjonalnych działań prawnych w celu właściwego zabezpieczenia Państwa interesu. Rodzaje źródeł z jakich najczęściej wywodzą się roszczenia cywilne zostały opisane w zakładce Klient indywidualny/Odszkodowania.

Kiedy mogą Państwo nas potrzebować?

Wezwanie do zapłaty stanowi środek prawny mający na celu określenie czy dłużnik zamierza dobrowolnie wykonać swoje zobowiązanie, czy też w celu uzyskania zapłaty konieczne będzie wystąpienie na drogę sądową.

Jednakże wezwanie do zapłaty nie zawsze musi być uzasadnione. Z tego względu otrzymawszy wezwanie do zapłaty należy zapoznać się z nim dokładnie, aby stwierdzić, czy przedstawione w wezwaniu do zapłaty roszczenie jest zasadne. Analiza powinna obejmować zarówno stan faktyczny (np. czy wierzyciel żąda zapłaty za właściwie dokonane usługi lub tytułem sprzedaży towaru spełniającego warunki umowy), jak również stan prawny (np. czy umowa, na podstawie której wzywający domaga się zapłaty, jest ważna lub czy roszczenie nie jest przedawnione).

W przypadku, gdy nie zgadzamy się z wezwaniem i uznajemy je jako bezpodstawne, należy podjąć szereg sformalizowanych czynności, których obsługą zajmą się nasi prawnicy. Niemniej jednak zawsze należy wziąć pod uwagę wszelkie skutki jakie niesie ze sobą postępowanie sądowe w sprawie. Brak odpowiedzi może bowiem skutkować tym, że wierzyciel skieruje sprawę na drogę sądową naliczając jednocześnie stale naliczane odsetki ustawowe. Jeżeli roszczenie wzywającego okaże się zasadne sąd obciąży dłużnika nie tylko obowiązkiem zapłaty roszczenia głównego, ale również koniecznością zapłaty 13% (w skali roku) odsetek ustawowych, zwrotu opłaty sądowej wniesionej przez powoda oraz kosztów jego zastępstwa procesowego.

DAP Kancelaria Prawna służy przygotowaniem odpowiedzi na wezwanie do zapłaty, w tym profesjonalną argumentacją jego bezzasadności. Jeżeli wezwanie do zapłaty okaże się zasadne istnieje możliwość wynegocjowania ugody zmniejszające wysokość żądanego świadczenia. Bezzasadne roszczenie wymaga natomiast albo zniechęcenia wzywającego do zawiązania sporu sądowego albo właściwej reprezentacji pozwanego w toku procesu cywilnego.

Zauważenia wymaga, że zarówno na rynku polskim, jak i zagranicznym, działa wiele podmiotów trudniących się wyłudzaniem należności. Dlatego też nasi prawnicy zabezpieczą Państwa interes, znajdą najlepsze rozwiązanie i profesjonalnie poprowadzą sprawę.

Otrzymanie nakazu zapłaty oznacza, że wierzyciel wkroczył na drogę postępowania sadowego. Możliwymi sposobami rozwiązania wskazanej sytuacji jest albo zaspokojenie roszczenia w całości (wraz z kosztami sądowymi tj. opłatą sądową oraz kosztami zastępstwa procesowego powoda), albo wniesienie odpowiedniego środka odwoławczego. Zaniechanie ustosunkowania się do nakazu zapłaty skutkuje jego uprawomocnieniem się, a w konsekwencji nakaz zapłaty staje się podstawą do przeprowadzenia egzekucji komorniczej z majątku dłużnika.

W celu zapobieżenia uprawomocnieniu się nakazu zapłaty koniczne jest wniesienie we właściwym terminie sprzeciwu od nakazu zapłaty lub zarzutów od nakazu zapłaty (w zależności od trybu postępowania, w którym nakaz zapłaty został wydany). W zależności bowiem od rodzaju roszczenia i jego zasadności sprawa toczy się w postępowaniu nakazowym, upominawczym uproszczonym bądź elektronicznym postępowaniu upominawczym.

Co jednak powinno znaleźć się w zarzutach od nakazu zapłaty lub sprzeciwu? W jakim terminie i gdzie należy wnieść środek odwoławczy? Jakie elementy muszą obowiązkowo znaleźć się w takim piśmie i jakie będą konsekwencje ich braku? Jakie konsekwencje związane niesie brak wyczerpującego przedstawienia zarzutów procesowych? Te i inne wymogi formalne zaważyć mogą o skuteczności sprzeciwu od nakazu zapłaty lub zarzutów od nakazu zapłaty. Z tych względów istotne jest profesjonalne przygotowanie właściwych pism przygotowawczych i procesowych, tak aby formalizm procesu cywilnego stanowił atut wspomagający osiągnięcie korzystnego rozstrzygnięcia w sprawie, a nie powód przegrania procesu.

Otrzymanie pozwu determinuje natomiast pozwanego do złożenia odpowiedzi na pozew. Odpowiedź na pozew jest pismem, które należy złożyć z zachowaniem przepisanego formalizmu. Z chwilą złożenia odpowiedzi na pozew strona wdaje się w spór co do istoty sprawy. Pozwany najpóźniej w odpowiedzi na pozew powinien podnieść ewentualne zarzuty jak np. niewłaściwego oznaczenia wartości przedmiotu sporu, niewłaściwości sądu, właściwości sądu polubownego, jak również podnieść ewentualne zarzuty odnośnie wyłączenia sędziego. Ponadto odpowiedź na pozew powinna zawierać zarzuty merytoryczne, tj. zarzuty dotyczące żądań pozwu, pod rygorem zakazu późniejszego powołania się na te zarzuty. W odpowiedzi na pozew pozwany może również wnieść powództwo wzajemne.

DAP Kancelaria Prawna profesjonalnie doradzi Państwu optymalne rozwiązanie, sporządzi i złoży odpowiedni środek odwoławczy oraz poprowadzi sprawę w postępowaniu sądowym.

Zawezwanie do próby ugodowej jest alternatywnym wobec postępowania sądowego sposobem osiągnięcia porozumienia przez strony. Na skutek złożenia wniosku o zawezwanie do próby ugodowej w sądzie toczyć się będzie postępowanie pojednawcze. W praktyce jednak zawezwanie do próby ugodowej jest zazwyczaj środkiem umożliwiającym przerwanie biegu okresu przedawnienia roszczenia. Ugoda zawarta w drodze postępowania pojednawczego ma moc równorzędną wyrokowi sądowemu.

Mediacja natomiast jest rodzajem polubownego rozstrzygania sporów, który w swoim głównym założeniu ma pomóc wypracować porozumienie satysfakcjonujące obie strony. W prawie polskim skierowanie na mediację może nastąpić poprzez zawarcie umowy o mediację przez strony lub poprzez skierowanie stron na mediację dokonane przez Sąd.

Mediacja jest dobrowolnym, poufnym procesem dochodzenia do porozumienia w obecności mediatora sądowego, który jest osobą bezstronną wobec stawiających się i neutralną wobec przedmiotu sporu czy sposobu jego rozwiązania. Stronom przysługuje prawo dobrowolnego wyboru mediatora. Kiedy do mediacji kieruje strony sąd, może on wyznaczyć mediatora. Zadaniem mediatora jest ułatwianie procesu osiągania ugody drogą rozmów i negocjacji z obiema stronami konfliktu.